DIÇKA PO TROKET NË DERË!

Një dritë e bardhë e madhe agon përgjatë

Kontinentit derisa u servilosemi traditave tona të dështuara,

shpesh vrasim për t’i ruajtur ato

ose ngandonjëherë vrasim sall për të vrarë.

Nuk duket të ketë farë rëndësie: përgjigjet tunden bash

te e pakapshmja, dora s’i kap, mendja s’i kap.

Udhëheqësit e të kaluarës ishin të pamjaftueshëm,

Udhëheqësit e tanishëm janë të papërgatitur.

Fort shtrëngohemi e mblidhemi kulaç në

shtrat natën dhe presim.

Është pritje e pa shpresë, më shumë sikur

lutje për dëshirë të pamerituar.

E gjitha duket shumë e më shumë sikur film

i njëjtë i vjetër.

Aktorët janë të tjerë ama fabula është e njëjtë.

DIÇKA PO TROKET NË DERË! – Nga Charles Bukowski